


حنانه آجرلو، متولد چهار آذر هزار و سیصد و هشتاد و هشت، تهران، کلاس دهم، بازیگر، فیلم سینمایی: قانون مرفی، چارلی در تهران، بازیوو، مامان مهشید، پاکل، سریال: رحیل، مشاور، کوچه سیمین، ازازیل، دروتخته،
تئاتر: بینوایان، مضحکه خشکسالی، پری کلاه به سر، آی بچه جون تولدت مبارک، دیوان تئاترآل و مجری شبکه پپیا و البرز و شما.
اولین لحظهای که احساس کردید «میخواهم بازیگر شوم» دقیقاً چه زمانی بود؟
با دیدن فیلم «هری پاتر» و شاید به جرات می توانم بگویم هزار بار سریال آن را به تکرار و لحظه به لحظه دیده ام!
اگر کارگردان بودید و میخواستید خودتان را در فیلمی بازی بدهید، چه نقشی به خودتان می دادید؟
نقشی که چالش آن بیشتر باشد.
در پشت صحنه چه چیزی بیشتر از جلوی دوربین برای شما جذابتر است؟
اینکه همه با هم مثل یک خانواده می مانند و دست به دست هم پروژه را پیش می برند و برای بهتر شدن آن با هم تلاش می کنند.
تا امروز، از کدام صحنه از کارتان را هیچوقت از ذهنتان پاک نمی کنید؟
سر یک پروژه قرار بود از مادرم سیلی بخورم که تکرارهای مکرر آن سیلی را هیچوقت فراموش نمی کنم.
مریل استیریپ.
اگر قرار بود خودتان را با سه کلمه توصیف کنید، چه می گفتید؟
تلاشگر، هدفمند و با پشتکار.
و اگر میتوانستید در یکی از انیمیشنهای معروف دنیا زندگی کنید، کدام را انتخاب میکردید؟
اسپایدرمن!
تلاش برای من بهترین شدن و هر روز بهتر از دیروز شدن.
امیرعلی دانایی، هوتن شکیبا، پریناز ایزدیار، سحر دولتشاهی، علی صالحی، پارسا پیروزفر، آشا محرابی و نسیم ادبی.
امیدوارم به زودی اسکار بگیری!
محبوبیت را بیشتر از شهرت دوست دارم.
فکر می کنید به یکی از سلبریتی های آینده سینمای ما تبدیل خواهید شد؟
قطعا بله!
ترنم کاظمی.