


آرتین بهادری، متولد تهران، خواننده موسیقی پاپ که کارهای شنیده شده «دلتنگی»، «منحصر به فرد» و «دلداده» را از این هنرمند شنیده ایم و به زودی اثر جدیدش «حوای من» منتشر خواهد شد.
می شود گفت که هر شخصی با هر شخصیتی به یک سری زمینه ها علاقه دارد که بنده از نوجوانی به موزیک علاقه داشتم، چرا که فکر می کنم موسیقی جلای روح و شاید به مفهوم دیگر غذای روح انسان است.
از نوجوانی همیشه با آهنگهای خوانندگان بزرگی مثل استاد «ستار» که هنرمندی با شخصیت و جنتلمن است و بنده با آثار زیبا و ترانه های ایشان لحظات خوبی را در مسیر زندگی سپری کرده ام، استاد «معین» عزیز که فکر می کنم کسی نیست که از هنر ایشان لذت نبرده باشد و یا با صدای دلنشین آقای «امید» عزیز که الگوی تمرین بنده بوده اند مورد تشویق دوستان قرار گرفتم و به این مسیر هدایت شدم.
آثار زیبای پیمان عدالت عزیز با نامهای «حوای من» و «دلداده» و آثار زیبا و دوست داشتنی علیرضا سهرابی عزیز با نامهای «بارونای بعد تو» و «و ای یار».
به جد می توانم بگویم برای دیده و شناخته شدن در حال حاضر فضا خیلی سخت شده است، چرا که در قدیم خواننده ها با پخش در شبکه های ماهواره ای دیده و شنیده می شدند ولی در حال حاضر بازار فعالیت و دیده شدن به اپلیکیشن اینستاگرام محدود شده که آن هم واقعا یک بازار بزرگ بیزینس است، برای هر اقدامی باید هزینه بپردازید که این امر برای هر کسی مقدور نیست و ممکن است استعداد خیلی از جوانهای خوش صدا کور شود و این متاسفانه ناراحت کننده است، بنده برای تمام جوانهای سرزمینم از همین جا آرزوی موفقیت می کنم.
دوستان من اخیرا و بعد از شنیدن آثار جدیدم طی تماسهایی عنوان می کردند که فلان کار چقدر خوب شده است و این واژه خیلی به بنده انرژی قشنگی می دهد.
نظر دوستان این است جنس صدای بنده در مواقعی نسبت به شعر و آهنگ نزدیک به صدای آقای امید می شود.
این موضوع برای بنده به صورت کار اصلی در زندگی ام نبوده که بخواهم بگویم اگر خواننده نمی شدم این کاره می شدم، خوانندگی یک هنر روحی و روانی است که در زندگی اثر مثبت می گذارد و من فکر می کنم موسیقی برای همه در گذر زندگی نیاز است.
چون تا این زمان خیلی زندگی پر هیجان و پرفراز و نشیبی داشته ام فکر می کنم بتوانم اسم آن را بگذارم: جزر و مد!
تشکر می کنم از تمامی دوستان و دست اندرکارانی که تا این لحظه در زمینه موزیک بنده را همراهی کرده اند، از دوستان تصویربردارم آقای یاسر فقیهی و آقای امیر رضا یوسفی و تشکر ویژه از دوست خوبم آقای پژمان عدالت که زحمت هماهنگی این مصاحبه را کشیدند، در آخر آرزوی آزادی برای خواننده با استعداد و جوان آقای امیر مقصودلو یا امیر تتلو که با اینهمه استعداد در بند و اسیر است، هنرمندی که به دور از حواشی در مسیر و سبک خودش تبدیل به یک نابغه شده بود که حق ایشان نیست آنجا بماند، این جوان از یک نظر به نظر بنده افتخارآفرینی میکرد چرا که هر خواننده و هنرمندی نتوانسته در آن سالنهای استاندارد و جهانی و بزرگ هنرنمایی کند، این موضوع به نظر من خیلی برای ایران و ایرانی خوب بود و انشالله آزادی امیر تتلو!